نوشته شده توسط آزادی    پنجشنبه ، 25 می 2017 ، 06:16    مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل
دید های که اسیر سیاهی اند


دید های که اسیر سیاهی اند


با عده ای از سیاسیون در باره بحث ا شغال بر میخوریم که نسبت به آن با برخوردابهام آمیز و نوعی از خود گریزی در سایه تبلیغات نظام های سود و سرمایه می لمند و حضور قطعات نظامی اتحاد شوروی وقت را با تهاجم نظامی امریکا که اشغال افغانستان را در پی داشت یکسان تعریف مینمایند . روابط حقوقی ، رویکرد سیاسی درمناسبات منطقوی وجهانی و شرایط تاریخی آنرا تحت تأثیر اوضاع سیاسی مسلط کنونی برای تسکین محکومیت خود در ذهنیت مخالفین که گویا بنده بی دخل بود مطابق به رأی ونظر کشور سیاست گذار که افغانستان در اشغال آن قراردارد به تحلیل و ارزیابی میگیرند. این موضع گیرهای بیشتر در گویش و پویش کسانی رقم میخورد که تا آخرپایه های فرمانروائی قدرت آنانرا سپاهیان آرمان بزرگ به جایش نگهداشته بود. بحث حاضرروی نکات اساسی در باره اشغال به معنای تائید پالیسی حاکمان آن زمان و رفتارنا بخردانه وآشوبگرانه حاکمان آن دوران( حفیظ الله امین ونور محمد تر ه کی) نیست . مقصد اینکه وقتی این سیاسیون با چنین شباهت سازی محتوای حضور نظامی و اشغال را یکسان مطرح میکنند وبا باد وهوا حرکت میکنند باید بدانند وقتی این باد ها فرونشست زمین میخورند. .

اشغال در لغت تصرف، تسخیر، بدست گرفتن، در اختیار گرفتن معنا میدهد. دررابطه به عملکرد های نظامی نیز اشغال از این معانی عبارت میآبد . یعنی در اختیار گرفتن یک کشور دشمن توسط کشور دیگر تعریف شده است. با این حال هر حضور نظامی همچنان ا شغال نیست.

در دوران حاضر سازمان جهانی وجود دارد که منشورآنرا در حال حاضر 193 کشور امضا نموده و در چارچوب آن حقوق ،صلاحیت ها ومسئولیت های کشور های عضو تعین شده است. به اساس این منشور کشور های که عضویت این سازمان جهانی را دارند ویا ندارند برای دفاع خودی حق درخواست کمک نظامی را ازکشور های دوست دارا میباشند.

به این ارتباط درماده پنجاه ویکم منشور ملل آمده است:

"در صورت وقوع حمله مسلحانه علیه یک عضو ملل متحد تا زمانی که شورای امنیت اقدام لازم برا ی حفظ صلح و امنیت بین‌المللی را به عمل آورد هیچ‌ یک از مقررات این منشور به حق ذاتی دفاع از خودخواه فردی یا دسته جمعی لطمه‌ای وارد نخواهد کرد. اعضا باید اقداماتی را که در اعمال این حق دفاع از خود به عمل می‌آورند فوری به شورای امنیت گزارش دهند. این اقدامات به هیچ وجه در اختیار و مسئولیتی که شورای امنیت بر طبق این منشور دارد و به موجب آن برای حفظ و اعاده صلح و امنیت بین‌المللی و در هر موقع که ضروری تشخیص دهد اقدام لازم به عمل خواهد آورد تاثیری نخواهد داشت"

حضور نظامی که بر اساس این منشور حقوقی صورت میگرد دفاع از خود تعریف شده است

بحث دفاع از خود بصورت عموم در حالات جنگ ، تعرض وتجاوز مطرح است. این شرایط در

صورت اعلام جنگ از طرف یک کشور، جنگ اعلان نشده از جانب یک دولت، ودر صورت تشکیل، تحریک ،تجهیز و تمویل گروه‌های مسلح از بیرون کشوربر علیه کشور دیگر پیش می‌آید.

بر بنیاد این مساله حضور نظامی شوروی در افغانستان که از اسناد محرم دولت سوسیالیستی اتحاد شوروی افشا شده در سال 1979 در نتیجه درخواست دولت وقت 9 مراتب توسط نور محمد تره کی به حیث ریس جمهور ویازده مراتب توسط حفیظ الله امین به حیث صدراعظم در آن دولت بتاریخ های 17 و 20 مارچ 14 اپریل 16 جون 11 ، 12، 19، 20، 21، 24 جولای2، 12،21، 25 اگست2 اکتوبر 17 نومبر 2، 4 ،12 ،17 دسامبر صورت عملی پیدا کرده است.

حالا اینکه حفیظ الله امین کی بود او در تبانی استخبارات کدام کشور زمینه حضور قوت های نظامی شوروی را در افغانستان فراهم کردبحث جداگانه است. اما دولت وقت به زمامداران نورمحمد تره کی و حفیظ الله امین در کشورهای جهان دارای نمایندگی سیاسی بود.دعوت قوت های نظامی اتحاد شوروی وقت از طرف این دولت صورت گرفت که هم جانب افغانستان وهم جانب اتحاد شوروی به اساس اسناد ارائه شده انرا تائید کرده اند. به تازه گی یکتن از رهبران حکومت نور محمد تره کی و حفیظ الله امین «سلیمان لایق» در برنامه «مناظره کابل از تلویزیون یک» به تاریخ 15 ماه می 2017 گفت « شوروی را ما دعوت کرده بودیم مگر کسی جرأت نمیکند که بگوئید» پس بکلی واضح است که حضورنظامی قواه شوروی درمطابقت با ماده 51 منشور سازمان ملل بنا به دعوت دولت وقت افغانستا ن صورت گرفته است. البته مسایل پیرامونی که این دعوت را میتوانست فراهم بسازد همانا جنگ اعلان نشده، تشکیل، تحریک ، تجهیز و تمویل گروه‌های مسلح درقلمرو کشور دیگر مانند پاکستان با مساعدت ها و حمایت مادی کشور های منطقه در تبانی با ایالت متحده آمریکا وغرب دلایل این حضوررا موجه میساخت. بحث رسیدن شوروی وقت به آبهای گرم را در آنوقت کشور های ذیغرض بخاطری عنوان میکردند که ذهنیت ها را از مداخلات کشور های همسایه، ارتجاع منطقه و ایالت متحده آمریکا انحراف داده باشند. چراو قتی مساله رسیدن به آبهای گرم مطرح بوده باشد حضورقوت های نظامی اتحاد شوروی وقت خود بخود به معنای اشغال تلقی می‌گردید چون این پروپاگند هدف حضور نظامی آن قوت ها را نه برای دفاع از خود بلکه برای هدف پیشروی به قلمرو های دیگرتوجیه میکرد.

درنهایت قطعات اتحاد شوروی بدون هیچ نوع ضمانت بخاطر ختم جنگ تحمیلی از افغانستان خارج گردید. اما پلان هجوم و تعرض با افزار تنظیمی ساخت پا کستان ،تجهیز ،تمویل وحمایت مادی آن‌ از طرف کشورهای همسایه در تبانی ایالت متحده آمریکا وشرکای غربی و عربی آن به حیث پیش زمینه ا شغال منطبق به پلانهای بزرگ واستراتیژیک ایالت متحده آمریکا و شرکای آن افغانستان را بصورت واقعی مورد اشغال قرار داد.

صلاحیت باخته ها در نظام جمهوری دیموکراتیک افغانستان اگر این رااشغال دوم میدانند بی گمان اشغال اول اشغال افکار خود آنان است که در اسارت سیاست‌های مسلط نظام های سود سرمایه درآمده است...

محمد یعقوب هادی